ankaranın kışları soğuktur batar derler ya ciğerine işler felan felan...eh minesota ona bin basar. ne kışı ya dicekseniz size bulunduğum yerdeki pencereden dışarı bakmanızı tavsiye ederim. bugün martın son günü ama sışarta kar fırtınası:):)bir yandan yağıyor bir yandan eriyor. ama gerçekten çok güzel bir görüntü. karı hep sevmişimdir zaten...bembeyaz tüm dertleri yıkar gider...
ama minesotanın karları biraz farklı. hep rüzgarle gelir hep yüzüne yüzüne eser vurur karları yürüyemezsin önünü göremezsin bir de beklenmeden gelir üşüyüverirsin:)
ama yine de bu onun güzelliğini örtemiyor. burada gördüğüm son kar olabilir artık. bütün gündür hiç durmadı:)
bakalım bu son 3 ay önüme ne koydu...eminim gezmeler tozmalar değil ama artık elimdekiyle yetinmeyi öğrendim. uğraşıyorum işte olmazsa olmaz. takmaya gerek yok. sonuçta geri dönüp bu ortamdan kurtulucam. ve Türkiyeye dönmek mükemmel olucak.
her kim avrupalılar amerikalılardan souk dediyse acayip yanılmış. dün claranın arkadaşı Laura beni yemeğe davet etti. itiraf edim claradan çok ilgileniyo benimle çok canayakın bir kız. o da çinde exchange örencisi olmuş. yaşıtlarından hep bi sınıf üstte olduğu için lise onun için de çok güzel geçmemiş. yani beni anlıyor da. yemeğe giderken bilmediğim 3 arkadaşının daha geliceğiydi. isviçreden 3 kişi bir kız onun okulunda olan, ikizi ve ikizinin erkek arkadaşı. o lauranın arkadaşı olan kız burada değişim öğrencisi olarak üniversitede bir yıl geçiriyor. o da ülkesini geleneklerini çok özlemiş. özellikle insanlar arası ilişkileri. o da erkeklerle anlaşmak daha kolay dedi. dördümüz birlikte ilginç bir çin yemeği yiyerek çok ilginç ama sohbet ve eğlence dolu bir akşam geçirdik. hepsi öyle canayakınlar ki. aynı sorunlar aynı yakınlıklar. seneye ikizi ve erkek arkadaşı erasmus programıyla avrupada başka bir ülkeye gidiceklermiş. ben de eğer tıp bölümünde varsa başkentin o programla biryerlere gitmek istiyorum. bir sene de avrupada geçirelim bakalım oralar nasıl. isviçre, norveç, danimarka gibi bir yere giderim heralde. küçük az nüfuslu ve önyargısı olmayan ülkeler. almanyaya gidilmez orasını biliyorum. ama şimdiden heycanlandırıyo bu olasılık beni. burdaki yılım harcanmış gibi olsa da avrupa seçseydim keşke diyip dursam da artık öyle bir şansım olması tekrardan:)
bir de burası beni yalnız bıraka bıraka baya bi dövdü eğitti de doğrusu...kendimin farkına vardırdı ülkemin ailemin arkadaşlarımın değerinin. bugüne kadar ettiğimiz kavgalar aklıma geldi. o günlerden bugüne ne kadar büyüdüğüm..ve daha bir sürü şy
bazen en zor zamanlar insanın kendiyle yüzleştiği ve olgunlaşmaya başladığı zamanlardır ya aynı zamanda...işte bu da öyle bir şey
size iyi baharlar Türkiye
burda hala kış
herkesi çok özledim
şimdilik bukadar:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder